Wednesday, April 2, 2014

செர்ரி ப்ளாஸம் / Cherry blossom

வருடந்தோறும் குளிர்காலம் முடியும் சமயத்தில் பார்ப்பதுதான் என்றாலும் இவை பூக்கும்போது ஒரு குதூகலம் வரத்தான் செய்கிறது. பார்க்கும் உங்களுக்கும் அப்படித்தானே தோன்றுகிறது !

இதற்கென்றே வரும்போலும் காற்றும், மழையும். லேசாகக் காற்றடித்தால் போதும், பூக்கள் எல்லாம் பொலபொல‌வென கொட்டித் தீர்த்துவிடும். தூறல் போட்டதும் மீதமுள்ளவை எல்லாம் முன்னோர்கள் போன பாதையில் நடையைக் கட்டுவார்கள்.

மொத்தமாகப் பார்க்கும்போது வெள்ளைவெளேர் எனத் தெரியும் இந்த குட்டிகுட்டிப் பூக்களை அருகில் சென்று பார்க்கும்போதுதான் தெரியும், சிறிது பிங்க் நிறம் கலந்த வெள்ளைப் பூவென்று !

எங்கள் வீட்டு வாசலிலேயே ஒரு மரம், இன்னும் வரிசையாக பல குட்டிகுட்டிச் செடிகளை நட்டுள்ளனர்.

நடைபாதையில் நிறைய மரங்கள் உண்டு, அதிலொன்று இது.
          
                                                         ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

வீட்டு வாசலில் உள்ள மரம் பூத்து முடித்து,  இப்போதைக்கு துளிர் இலைகளுடன் ........ பார்க்க இதுவுமே அழகாகத்தான் உள்ளது !

             ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Tuesday, April 1, 2014

இன்பச் சுற்றுலா _ 1


நான் இரண்டாம் வகுப்பு படித்தபோது என் சகோதரி நான்காம் வகுப்பில் படித்துக் கொண்டிருந்தார். ஒருநாள் பள்ளியில் காலைப் பாடநேர இடைவேளையில் பெரிய வகுப்பு பிள்ளைகள்(இருந்ததே 5 வரைதான்) எல்லாம் சந்தோஷ முகத்துடன் சலசலத்துக் கொண்டிருந்தனர். 

"என்ன? ஏது?" என சகோதரியிடம் விசாரித்துப் பார்த்ததில் "நாங்களெல்லாம்(4&5) மெட்ராஸுக்கு டூர் போறோமே "  என்று இதுவரை கேட்டிராத ஒரு பதில் வந்தது.

'டூர்' என்ப‌து என்னவென்று புரியவில்லை. ஆனால் மெட்றாஸுக்கு போகப் போகின்றனர் என்பது மட்டும் புரிந்தது.

"நானும் வருகிறேனே" என்றேன் பாவமாக முகத்தை வைத்துக்கொண்டு.

"நீங்களெல்லாம் சின்ன பிள்ளைங்களாம், உங்களையெல்லாம் கூட்டிட்டுப் போக முடியாதாம்" என்றார்.

எப்படியெல்லாம் தயாராக வேண்டும் என்றெல்லாம் தோழிகளுக்குள் பேசிக்கொண்டனர்.

அப்பாவும் சகோதரியிடம்  'பணம் தருகிறேன், பத்திரமா போய்ட்டு வா' என்று கூறினார். சகோதரி எல்லோரிடமும் சொல்லிசொல்லி மகிழ்ந்தார். நமக்குத்தான் யாராவது சந்தோஷமாக இருந்தால் பிடிக்காதே.

'நானும்தான் போவேன்' என்று அடம் பிடிக்கவும், அப்பா எங்கள் பள்ளியின் தலைமை ஆசிரியரைப் போய் பார்த்திருக்கிறார்.

எங்கள் பள்ளியின் தலைமை ஆசிரியரை அப்பாவுக்கு நன்றாகத் தெரியும், உறவினரும்கூட. அவர் பெரிய வகுப்பான ஐந்தாம் வகுப்பு ஆசிரியர் என்பதால் எனக்குத்தான் அவரைப் பார்த்தால் பயம், ஓடி ஒளிவேன்.

எத்தனைதான் பெண்பிள்ளைகள் என்றாலும் அப்பாக்களுக்கு பெண்பிள்ளைகளின் மேல் ஒரு தனி பிரியம் இருக்கும்போலும். என்னுடைய அழுகை தாங்க முடியாமல் அப்பா அந்த ஆசிரியரிடம் கேட்டிருக்கிறார்.

அவரோ குட்டிப் பிள்ளைகளை அழைத்து செல்வதில் உள்ள சிரமங்களைச் சொல்லி, அதனால்தான் அழைத்துப் போகவில்லை என்றும் சொல்லியிருக்கிறார்.

அடுத்த நாள் என் வகுப்புக்கு வந்த அந்த ஆசிரிய‌ர் என்னைப் பார்த்து, "உங்க அப்பாகிட்ட டூர் போகணும்னு சொன்னியாமே, அப்படியா ? "  என்று சும்மா விளையாட்டுக்கு மிரட்டும் தொணியில் கேட்டார்.

'இல்லை, இல்லவேயில்லை" என்று தலையாட்டினேன். சிரித்துக்கொண்டே சென்றுவிட்டார். 'இனி அவங்களே கூப்பிட்டாலும் நாம போகக் கூடாது', என்று முடிவெடுத்துவிட்டேன்.

இதற்கிடையில் எங்களுக்குள் சண்டை என்றால் "நீயெல்லாம்  டூருக்கு வரலையே" என்றுதான் என் சகோதரி என்னை ஓட்டுவார். பிறகென்ன ஒருவருக்கொருவர் அடி, உதைதான்.

டூர் போகும் நாளும் வந்தது.

 "சுற்றுலாபேருந்து பள்ளிக்கு வரும், அப்படி வந்ததும் சொல்லி விடுகிறோம்" என்று ஏற்கனவே பள்ளியில் சொல்லியிருந்தனர். என்ன காரணமோ தெரியவில்லை சகோதரியின் ஒரு உள்ளூர் தோழியும் அன்றிரவு எங்கள் வீட்டிற்கு வந்து தங்கியிருந்து செல்வதாக ஏற்பாடு.

விடியும்வரை இரண்டு பேரும் சிரித்துசிரித்து பேசிக்கொண்டிருந்தது இன்னும் எரிச்சலை உண்டாக்கியது. அம்மா அந்தப் பெண்ணிற்கும் சேர்த்தே உண‌வுப் பொட்டலங்கள் தயார் செய்தார்.

அதிகாலை நான்கு மணிக்கு ஒரு பையன் வந்து பேருந்து வந்துவிட்டதாகக் கூறவும் அப்பா இவர்களை அழைத்துக்கொண்டு சென்றார்.

அன்றிரவு சகோதரி வீடு திரும்பும் வரையில் ஒன்றும் ஓடவில்லை. நள்ளிரவுபோல் பேருந்து பள்ளிக்கு வரவும், அப்பா போய் வீட்டிற்கு அழைத்து வந்தார்.

வந்தவுடன் வாங்கி வ‌ந்தவற்றை கடை விரித்தார். மஞ்சள் நிறத்தில் பலநிற புள்ளிகளுடன் ஊதினால் சத்தத்துடன் வெளியில் வந்து உள்ளே செல்லும் மெல்லிய ரப்பரால் ஆன சிறிய நாய் பொம்மையை என்னிடம் கொடுத்தார்.

அவ்வளவுதான் ............ கோபம், வருத்தம் எல்லாம் காணாமல்போய் அந்த ராத்தியிலேயே வாய் வலிக்கும்வரை ஊதித் தள்ளினேன். இந்த பொம்மையை இப்போதும் 'மெரினா பீச்'சில் பார்க்கலாம்.

சகோதரி மட்டுமல்ல, நானும் என் தோழிகளிடம் அடுத்து சில நாட்களுக்கு மெட்றாஸுக்கு டூர் போன‌ கதையைத்தான் சொல்லிக்கொண்டிருந்தோம் !

Monday, March 31, 2014

அவனா ? அவளா?



  அதாங்க , சூரியனா ?    சந்திரனா?

                       ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

இன்று மதியம் 1:00 மணிக்கு மழை வருவதற்கு, காலை 10:30 மணிக்கே வானம் நடத்திய நாடகத்தில் சூரியன் ஏற்ற வேடம்தான் இது.

சந்திரன் மாதிரியே சூரியன் கருமேகங்களுக்கிடையே ஒளிந்து ஒளிந்து கண்ணாமூச்சி ஆடியதைப் பார்க்க கண்கொள்ளாக் காட்சியாக இருந்தது !

                    ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Saturday, March 29, 2014

சுளை(வை)யான நினைவுகள் !


                                                   உங்களுக்குத்தான், எடுத்துக்கோங்க !!


மகள் வீட்டுக்கு வந்த சந்தோஷத்தில் கடந்த ஞாயிறன்று $ 15 க்கு நாங்கள் வாங்கிவந்த பலாப்பழம்தான் இது. நான்கு நாட்களுக்கு வீடு பலாப்பழ வாசனையால் திளைத்தது.

சில வருடங்களுக்கு முன்புவரை, இங்கு வந்து மிஸ் பண்ணியதில் இந்த பலாப்பழமும் ஒன்று. இப்போது பரவாயில்லை, கீற்றுகள், முழு பழம் என கிடைக்கிறது. 

ஒவ்வொரு முறை பலாப்பழத்தை அரியும்போதும் எங்களுக்குள் சில நினைவுகளைப் பகிர்ந்துகொள்வோம், தனியாக அரியும்போதும் அந்த நினைவுகள் வந்துபோகும்.  அவைதான் இன்றைய பதிவு.
                                             ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~


பலாப்பழம் வாங்குபவர்களுக்குத் தெரியும், அதிலுள்ள சிரமங்கள் என்னவென்று. வாங்குமிடத்தில் பலாப்பழத்தை அரிந்துகொண்டிருப்பவர் மஞ்சள் நிறத்தில் குண்டுகுண்டு சுளைகளாக, சுவைத்துப் பார்த்தால் இனிமையாக இருப்பவைகளை கூறு போட்டு விற்றுக்கொண்டிருப்பார்.

நம்பி, அவரிடம் ஒரு முழு பழத்தை வாங்கிவந்து, நான்கைந்து நாட்கள் பழுக்கவைத்து, பழுத்துவிட்டதா என ஆங்காங்கே குட்டிகுட்டியா சதுர வடிவ ஓட்டைகள் போட்டு, முடிந்தவரைக்கும் பலத்தையெல்லாம் உபயோகித்து ஓட்டை வழியாக  ஒரு சுளையை பல பாகங்களாகப் பிச்சு எடுத்து சாப்பிட்டுப் பார்த்து, உறுதி செய்துகொண்டு அரிந்து பார்த்தால் .......... ஒன்று பழம் பழுக்காமல் இருக்கும், அல்லது அதிலுள்ள சுளைகள் குடல்(சக்கை) சைஸிலேயே  இருக்கும். வெறுத்துப் போய்விடும்.

சரி இதெல்லாம் தேவையேயில்லை, அரியும்போதே சுளைகளாக வாங்கி வந்துவிடலாம் எனப் பார்த்தால் நமக்குமுன்னே அவற்றைத் தூக்கிப்போக ஈக்கள் தயாராக இருக்கும். அதுக்குப் பயந்தே என்னவானாலும் பரவாயில்லையென ஒரு நம்பிக்கையுடன் முழு பழத்துடன் வீடு திரும்புபவர்கள்தான் அதிகமாக இருப்பார்கள்.

அம்மா வீட்டில்  பழத்தை எப்படி அரிவதென்றெல்லாம் தெரியாது. அப்பா ஒரு பெரிய‌ முழு பழத்தை நீளவாக்கில் நான்காகப் பிளந்து, நடுவிலுள்ளத் தண்டை நீக்கிவிட்டுக் கொடுத்துவிடுவார். வெட்டுபட்ட இடத்தில் பாதிக்குப் பாதி சுளைகள் கன்னாபின்னான்னு பிஞ்சுபோய் கிடக்கும். அவற்றை மேலும் பிச்சு உதறி எடுப்பது எங்கள் வேலையாக இருக்கும்.

ஆனாலும் ஒரு குஷி, என்னன்னா, பிஞ்சு போனதையெல்லாம் இஷ்டத்துக்கும் சாப்பிட்டுக்கொள்ளலாம், முழுசா இருக்கறத மட்டும் 'குண்டான்'ல(பாத்திரத்தில்) போட சொல்லுவாங்க. அந்த வயதில் இதைவிட வேறென்ன சந்தோஷம் இருக்க முடியும் !

இந்தப் பிரச்சினைகளுக்கெல்லாம் முற்றுப் புள்ளி வைத்தார்போல் புது உறவு ஒன்று வந்தது மாமியார் வீட்டு வடிவில். அதன்பிறகு மாவு சுளைகள், இனிப்பு சுளைகள், ஒல்லி சுளைகள், குண்டு சுளைகள் என விதவிதமாக சாப்பிட்டுப் பார்த்தாச்சு. அவங்க வீட்ல சில பலா மரங்கள் இருந்தன. இப்போது வெட்டிவிட்டார்கள்.

இங்கு வந்த புதிதில் நம்ம ஊர் கடை ஒன்றில் சிறுசிறு பலா கீற்றுகள் வாங்கிவருவோம். சில சமயங்களில் நன்றாக இருக்கும், பல சமயங்களில் சொதப்பிவிடும்.

சீஸன் சமயத்தில் உழவர் சந்தையில் பலா கீற்றுகள் கிடைக்கும். விலை அதிகம் என்றாலும் நம்பி வாங்கலாம். புதிதாக, சுவையானதாக இருக்கும். ஏனோ இந்த வருடம் விற்பனைக்கு வரவில்லை.

இப்போதெல்லாம் ஒருசில பழக்கடைகளில் முழு பழங்களாகவே கிடைக்கின்றன. அதனால் முன்புபோல் ஊருக்குப் போனால்தான் சாப்பிட முடியும் என்ற கட்டாயமெல்லாம் இல்லை.

இவரோ பழத்தை கத்தியால் சுத்திசுத்தி நறுக்கிக்கொண்டே வந்து, ஒரு சுளையும் பழுதாகாமல் எடுப்பதைப் பார்த்து, இப்போதெல்லாம் நானும் அப்படியே எடுக்கக் கற்றுக்கொண்டேன். ஒரு சுளையையும் பிச்சு உதறாமல் எப்படி எடுத்திருக்கேன் பாருங்க !!

அதுக்காக என்னைப் பார்க்க வருகிறவர்கள் எல்லோரும் முழுபழத்துடன் வந்து ................  நறுக்கித் தரச் சொல்லி எடுத்துப் போகலாம் என எண்ணி வந்தீங்களோ ...............   ஒன்றும் அதிகமில்லை, கூலியாக முழு பழத்தை அப்படியே லபக்கிடுவேன், அவ்வளவே !!!!

இந்த வாரம் முழுவதும் சாம்பார், பொரியல், குருமா, பிரியாணி, மீன்குழம்பு என எல்லாவற்றையும் இந்த பலாக்கொட்டைகள் ஆக்கிரமித்துக்கொண்டன. பலாக் கொட்டைகளை அன்றன்றே பயன்படுத்திக்கொள்வது நல்லது. அப்போதுதான் ஃப்ரெஷ்ஷாக இருக்கும்.

Thursday, March 27, 2014

கஸானியா பூ / Gazania

நான் 'வாக்' போகும் பூங்காவில் எல்லா இடங்களும் திறந்த வெளியாகத்தான் இருக்கும். நான் போவது லேஸாக சிறிது மேடு போல் தோட்டத்து வழியாக அதாவது பின்வாசல் வழியாக‌ போவதுபோல் இருக்கும். இந்த வழியைப் பார்க்கும்போது எங்கள் ஊர் நினைவுதான் வரும்.  இங்கே பூத்துள்ள பூதான் படத்தில் உள்ளது.

படங்களை அப்படியே மேலிருந்து பார்த்துக்கொண்டே வந்தால் இப்பூக்கள் எங்கே பூத்துள்ளன என்பது தெரிந்துவிடும். இதுவும் சுந்தரைப் பார்த்து காப்பி அடித்ததுதான். தனிப் பூக்களும் இவர் எடுத்ததுதான். ஆனால் கஷ்டப்பட்டு அதை அழகாக 'ட்ரிம்' பண்ணியது நானாக்கும்.


மேடான பகுதியின் கீழே நடைபாதையில் பூத்திருக்கும் பூதான் இது.

பூங்காவில் இந்த வழியாகப் போகிறவர்கள் யாரும் இந்தப் பூக்களைப் பார்த்துவிட்டு 'க்ளிக்'காமல் போகமாட்டார்கள். தேனீக்களை மட்டுமல்ல, மனிதர்களையும் சுண்டி இழுத்துவிடுகிறது ........... இதன் நிறம் அப்படி !

மஞ்சளும், சிவப்பும் கலந்த, நடுவில் மயில்தோகையை நினைவுபடுத்தும் அழகிய உள்புற வேலைப்பாடுகளுடன் கூடிய, கொள்ளை அழகு கொண்டது. காட்டுப் பூ போல், தண்ணீர் பராமரிப்பு இல்லாத இடங்களில் பூத்துக் குலுங்குகின்ற‌ன.