Wednesday, November 30, 2016

முறுக்கு அச்சு !

காலிங் பெல்லை அழுத்தியது புது இடத்து புது தோழி சொப்னாதான் எனத் தெரிந்துகொண்டு கதவைத் திறந்தாள் ராகிணி.

"முறுக்கு அச்சு இருக்குமா ? ரொம்ப நாளா செய்யணும்னு ஆசை" என்றாள் சொப்னா.

"இதோ எடுத்து வரேன், எடுத்துட்டு போ" என முறுக்கு அச்சை எடுத்து வந்து நீட்டினாள் ராகிணி.

"தொலைத்துவிட சான்ஸ் இருக்கு, அதனால இந்த தேன்குழல் அச்சை மட்டும் எடுத்துக்குறேன்" என ஒரு வில்லையுடன் முறுக்கச்சை எடுத்துச் சென்றாள் சொப்னா.

அடுத்த நாள் முறுக்கச்சு திரும்பி வந்தது, கூடவே சில அழகழகான‌ முறுக்குகளும் !

"அட இது நல்லாருக்கே, கஷ்ஷ்ஷ்டப்பட்டு சுடாமலே முறுக்குகள் வந்துள்ளதே !

சொப்னா மாதிரி இன்னும் நான்கு நம்ம ஊர் மக்கள் இந்த அப்பார்ட்மெண்டில் இருந்தால் போதும் போலவே, வருடம் முழுவதும் நம்ம முறுக்கச்சு சுற்றிச் சுழன்று முறுக்குகளைக் கொண்டுவந்து சேர்த்துவிடும் போலவே" என தனக்குள் நகைத்துக்கொண்டாள்.

துளி எண்ணெய் இல்லாமல், சும்மா கரகர மொறுமொறுவென, மிளகாய்த்தூள் சேர்த்து செவசெவவென செய்து தான் ஒரு ஆந்திரப் பெண் என்பதை காரசாரமாக நிரூபித்திருந்தாள் சொப்னா.

ராகிணி, "ரெசிபி சொல்லேன்" என்றதும்,

சொப்னா "கடலை மாவை நல்லா வறுத்து " என முடிக்குமுன்னே,

ராகிணி "என்னது கடலை மாவை வறுக்கணுமா?" என்று ஆச்சரியப்பட்டதும்,

சொப்னா " சரி சரி, நீ எப்போ ஃப்ரீயா இருப்பேன்னு சொல்லு, வந்து செஞ்சு காட்டிட்டுப் போறேன்" என்றாள்.

போகும்போது அப்படியே "அடுத்த தடவ ஓமப்பொடிதான் செய்யணும், சுதாவுக்கு(சுதாகர்) ரொம்ப பிடிக்கும்" என்றாள்.

இரண்டொரு நாளில் இருவருமாக சேர்ந்து ராகிணி வீட்டில் முறுக்கு மாவு தயார் செய்தனர்.

"மாவு ரொம்ம்ம்ப கெட்டியா இருக்கே, பிழிய வருமா ?" என்றாள் ராகிணி.

"கெட்டியா இருந்தாதான் எண்ணெய் குடிக்காம, மொறுமொறுவென வரும்" என்றாள் சொப்னா.

ராகிணி முறுக்கு அச்சில் மாவு போட்டு பிழிய முனைந்தாள். ம் ... ம் ....ம்..... ஒன்னும் முடியல.

"கொஞ்சம் தண்ணீர் தெளிச்சு பெசஞ்சுக்கிறேனே" என்றாள் ராகிணி. முறுக்கச்சு ஒடஞ்சிடுமோன்னு பயம்.

"நீ அந்தப் பக்கம் புடி, நான் இந்தப் பக்கம் புடிக்கிறேன், ரெண்டு பேருமா சேர்ந்து பிழியலாம், எங்க வீட்டிலும் நானும் சுதாவுமா சேர்ந்துதான் எல்லா முறுக்குகளையும் பிழிஞ்சோம்" என்றாள் சொப்னா.

ராகிணிக்குக் கண்களில் கண்ணீர் ஊற்று. பிழிந்தவர்களின் கஷ்டத்தை நினைத்து அல்ல, முறுக்கு அச்சை நினைத்துதான். உடைந்திருந்தால் ??

நல்லவேளை தேன்குழல் அச்சை எடுத்துச் சென்றாள். இதுவே ஓமப்பொடி அச்சாக இருந்திருந்தால் ??

இனி ஏதாவது சாக்குபோக்கு சொல்லி  ஓமப்பொடி வில்லையை மட்டும் கொடுக்கக் கூடாது என தனக்குத்தானே தீர்மானம் போட்டுக்கொண்டாள்.

சில நாட்களுக்குப்பின் மீண்டும் சொப்னா வந்து கதவைத் தட்டியதும் ஏற்கனவே போட்ட தீர்மானத்தை மனத்திரையில் ஒருமுறை ஓடவிட்டு உறுதி செய்துகொண்டு கதவைத் திறந்தாள் ராகிணி.

"சுதாவுக்கு வேல போச்சு, இன்னிக்கு நைட்டுக்கே நான் இந்தியா கெளம்புறேன், இங்க கொஞ்சம் வேல இருக்கு, அதையெல்லாம் முடிச்சிட்டு சுதா அடுத்தவாரம் கெளம்பிடுவார், கொஞ்சம் திங்க்ஸ் வாங்க வேண்டி இருக்கு, வரட்டுமா, பார்த்துக்கோ " ஒப்பித்துவிட்டு ஓடினாள் சொப்னா.

அதற்குமேல் அங்கு நின்றிருந்தால் இரண்டு பேருமே அழுதுவிடுவார்கள் போன்ற சூழல்.

"சொப்னா போகாதே, இந்தா முறுக்கச்சு, ஓமப்பொடி சுடு, இல்ல ஒடச்சுகூட போடு, ஏன்னு ஒரு வார்த்தை கேக்க மாட்டேன், ஆனா இங்கிருந்து மட்டும் போயிடாதே" என சொல்ல வேண்டும்போல் இருந்தது ராகிணிக்கு.

ஆனால் அவளால் சொப்னா அந்தத் தெருவில் சென்று மறையும்வரை நின்று பார்த்துக்கொண்டுதான் இருக்க முடிந்தது.

Sunday, October 30, 2016

நீதான் கேட்கவே இல்லையே !

புதுமணத் தம்பதி தங்களுக்குள் பேசிக்கொண்டனர்.

கணவன் மனைவியிடம் சொன்னான், "உனக்கு ஏதேனும் விருப்பம் இருந்தா சொல்லு, நிறைவேத்த முடியுதான்னு பார்க்கிறேன்"னு.

மனைவி சொன்னாள், "மொதல்ல‌ நா(ன்) வேலைக்குப் போகக் கூடாது".

கணவனோ, " நீ வேலைக்குப் போவது உனக்காகத்தானே, எதுக்கும் மறு பரிசீலனை செய்" என்றான்.

"படிக்கும் காலத்திலிருந்து இப்போ வரைக்கும் காலையிலேயேக் கிளம்பி ..... பஸ்ஸைப் பிடித்து ..... போரடிச்சாச்சு, அதனால அட்லீஸ்ட் கொஞ்ச நாளைக்காவது நான் வீட்டில் இருக்கிறேனே" என்றாள்.

"சரி, உனக்கு அதுதான் விருப்பம் என்றால் எனக்கும் ஓகே, வேறு ஏதேனும்" என்றான்.

"துணி துவைக்கக் கூடாது" என்றாள்.

"சரி, நான் இனிமே துணியே துவைக்கமாட்டேன்" என்றான் சிரித்துக்கொண்டே.

"அய்ய்யோ, என்னைச் சொன்னேன்" என்றாள்.

"சரி அடுத்து" என்றான்.

"பாத்திரம் கழுவக் கூடாது, வீடு பெருக்கக் கூடாது" என அடுக்கினாள்.

"இதையெல்லாம் ஈஸியாக்க ஒவ்வொன்னா வந்திட்டிருக்கு, பார்க்கலாம்" என்றான்.

"முக்கியமா சமைக்கவேக் கூடாது" என்றாள்.

நல்லவேளை, 'சமைத்தே தீருவேன்'னு அடம் பிடிக்காமல் போனதில் அவனுக்கு மகிழ்ச்சியே.

ஒருசில வருடங்கள் கழித்து கணவனுக்கு வெளிநாட்டில் வேலை கிடைத்து குடும்பத்துடன் அங்கே போய் குடியேறினார்கள்.

ஒரு வழியா செட்டில் ஆனபின், " வேலைக்குப் போகாமல் இருப்பது தொடங்கி நீ கேட்டது எல்லாமும் நிறைவேத்திட்டேனா ?" என்றான் சந்தோஷமாக. தற்போதைக்கு அவளே விரும்பினாலும் வேலைக்குப் போக முடியாது என்பது வேறுவிஷயம்.

"ம்ம்ம்ம்ம் .... ஆனால் வீட்லதான் ஜனங்களே(சுற்றம்) இல்ல" என்றாள் சோகமாக‌.

" அப்போ, நீ இத கேக்கவே இல்லயே" என்றான் கணவன்.

Friday, October 14, 2016

Half Moon Bay Beach !



எங்க ஊருக்குக்(?) கொஞ்சம் பக்கத்தில் இருக்கும் ஒரு ஊர் Half Moon Bay. ஜூன் மாதத்தில் ஒருநாள் அங்குள்ள பீச்சுக்குப் போனபோது எடுத்த கடல் அலைகளின் படங்கள் !

கடல் அலைகளில் எவ்வளவு நேரம் காலை நனைத்துக்கொண்டு இருந்தாலும் அலுப்பு வராதுதானே. அப்படி நினைத்துத்தான் போனேன். ஆனால் இரண்டொருமுறை காலை நனைத்ததுமே குளிர் ஜுரமே வந்திடும்போல இருந்தது. அந்தளவுக்குத் தண்ணீர் ஜில்ல்ல்லுன்னு இருந்துச்சு. வெயிலும் அதிகம், அதற்கு இணையாக‌ குளிரும் போட்டிபோட்டது !

கோடையிலேயே இந்த போடு போட்டால் ? குளிர்காலத்தில் எப்படி இருக்குமோ !!

இதற்குமேல் நின்றால் urgent care குத்தான் போகணும்னு வெறும் மணலிலேயே நீண்ட தூறம் காலாற நடந்துவிட்டுத் திரும்பினோம்.

                               போகும் வழியில் ஓரிடத்தில் கிறிஸ்துமஸுக்காகத் தயாராகும் மரங்கள் !

எங்க ஊரு பீச்சிலும் குதிரை சவாரி உண்டுங்கோ ! என்ன ஒன்னு, இதுக்குனு தனி பாதை இருக்கு.
கடலின் அழகில் மயங்கி, வர்ணிக்க வார்த்தைகள் வராததால் (ஹி ஹி தெரியாது என்பதுதான் உண்மை) படங்களை அப்படியே பார்த்துக்கொண்டே செல்வோமே ! !
நாங்கள் போனபோது ஆள் அரவமே இல்லாமல் இருந்தது. நேரம் ஆகஆக சேர், குடை, பந்து என இவை சகிதமாக மக்கள் கூட்டம் வரத் தொடங்கியது. ஒரு பக்கம் மக்கள் கூட்டம் தாங்கள் கொண்டு வந்திருந்த கட்டுசோத்தைப் பிரிச்சு ஒரு வெட்டு வெட்டிக்கொண்டிருந்தனர். பார்க்கும் நமக்கும் பசி வரத்தானே செய்யும் !
மதியம் வீட்டுக்குக் கிளம்பும்போது நல்ல பசி. சரி அங்குள்ள நம்ம ஊர் ரெஸ்டாரண்ட் எப்படி இருக்கும்னு போனோம். ஒரு மணி ஆச்சே, எவ்வளவு கூட்டம் இருக்குமோன்னு கொஞ்சம் பயம்தான். ஏன்னா, எங்க ஊர்ல சாதாரணமாவே கூட்டம் வழியும், அதிலும் சனிஞாயிறு என்றால் அவ்வளவுதான். கடைக்கு வெளியிலயே ஒரு பெரிய க்யூ தென்படும். ஆனால் இங்கே கடையில் ஒரு காக்காகுருவியைக் கூடக் காணோம் ! நாங்க மட்டுமே :) நாங்க பாதி சாப்பிட்ட நிலையில் ஓர் அமெரிக்கர் வந்து சூப் வாங்கி டேஸ்ட் பார்த்துவிட்டு, ஆல்இன்ஆல் ஆன அங்கிருந்த அம்மாவிடம் 'அருமை' எனக் கூறினார். எங்களுக்கும் 'இல்லாத ஊரில் இது பரவாயில்லை' எனும்படியே இருந்தது.

போய்வரும் வழியெங்கும் காடும், மலைகளும் இருப்பதால் கண்ணுக்குக் குளிர்ச்சியாக இருந்தது. வழியில் ஆங்காங்கே நிலத்தில் காய்கறிகள், பழங்கள் விற்பனை நடந்தது. இறங்கி வாங்கும் பொறுமையெல்லாம் இல்லை, அடுத்த தடவை வந்தால் வாங்கலாம் என பேசிக்கொண்டோம் !

Saturday, September 3, 2016

டீ கடை டீ க்ளாஸ் !


நாம் ஊரில் ரசித்து, சுவைத்த சிலவற்றை வெளியூரில் மிஸ் பண்ணுவோம். அதுமாதிரி நான் பெரிய அளவில் மிஸ் பண்ணியது டீ'கடை டீ :)

வீட்டில் எத்தனை விதமான கப்புகளில் டீ குடித்தாலும், கடையிலிருந்து வாங்கிக் குடிக்கும் டீ'கடை க்ளாஸ் 'டீ' மாதிரி வராதுதானே. என்னதான் சுத்தத்தைப் பற்றி யோசித்தாலும் ஒன்றும் வேலைக்காகாது.

டீ கடைகளில் Tea glass போயி ப்ளாஸ்டிக் கப்புகள் வந்து ..... இப்போது எப்படி எனத் தெரியவில்லை ...... இன்னமும் அந்த tea glass டீ'தான் பிடிக்கிற‌து.

Tea glass ஐ கையில் பிடிக்கும்போது தெரியாத சூடு, குடிக்கும்போதுதான் தெரியும் ....  டீ எவ்வளவு சூடாக இருக்கிறதென.

Glass ல் கொஞ்சமே கொஞ்சம்தான் டீ இருக்கும், ஆனால் பார்ப்பதற்கு நிறைய இருப்பதாகத் தெரியும்.

காஃபி மட்டுமே குடித்த எனக்கு இந்த டீ பழக்கம் இடையில் வந்து ஒட்டிக்கொண்டதுதான்.

முன்பு இங்கிருந்து எப்போது ஊருக்குப் போனாலும் பெரிய லிஸ்ட் ஒன்று போடுவேன். அந்த லிஸ்டில் கட்டாயம் டீ'கடை டீயும் இருக்கும்.

என்னவொன்று, இப்போதெல்லாம் ஏனோ அந்த பழைய சுவை கிடைப்ப‌தில்லை. அல்லது எனக்கு சுவை மாறிவிட்டதா எனத் தெரியவில்லை.

நிச்சயமா எனக்குத்தான்(நட்பூ ஒருவருக்கும் :) ) மாறியிருக்க வேண்டும். இல்லையென்றால் உடன் வருவோர், " நல்லாத்தானே இருக்கு" என குடிக்கமாட்டார்களே !

ஒன்று பால் காயாத மாதிரியே இருக்கும்.

இல்லாவிட்டால் டீ தூள் சரியாகக் கொதிக்காமல் போட்டதுபோல் டீ தூள் வாசம் வரும்.

கால் சர்க்கரை போட்டுக் கொடுக்கச்சொல்லிக் கேட்டாலும் ஒன்றரை சர்க்கரை அளவில் போட்டுக் கொடுத்து ...... வெறுத்துவிட்டது.

உறவுகளும் அப்படியே.

பால் பொங்கி வந்ததும், டீ தூளைப் போட்டு, சுடு தண்ணீர் காலில் கொட்டியதுபோல் பட‌க்கென அடுப்பிலிருந்து இறக்கி ...... பால் வாசமும் டீதூள் வாசமும் போட்டி போட்டு வெறுப்பேற்றும்.

எங்க அம்மா யார் காதிலும் விழாதவாறு, " புது பால்ல போட்டுக் குடுக்கறது உனக்குப் பிடிக்காதுதான், என்ன பண்றது, ஒரு வாரத்துக்கு ஐஸ்'ல‌ வச்சி குடிச்சு பழகிட்ட"னு சொல்லுவாங்க‌ :))

"சரி, நீயே போட்டுக்கிட்டா என்ன?" என்பதுதானே உங்க கேள்வி :)

ஹா ஹா ஹா :))) 'சிலிண்டரில் உள்ள gas முழுவதையும் காலி பண்றாளோ' என்ற பார்வை வரும்.

எனக்கு டீ 10 to 15 நிமிடங்களுக்காவது கொதிக்க வேண்டும்.

ஆ ஆங் .... குறை சொல்லும் ஆர்வத்தில் சொல்ல வந்ததையே மறந்துட்டேனே !

இங்கு வந்த புதிதில், 'சரி நாமே வீட்டில் டீ'கடை டீயைப்போட்டுக் குடிக்கலாம்' என எண்ணி tea glass தேட ஆரம்பித்தேன். ப்ளாஸ்டிக்கில்தான் கிடைத்தது. அதையும் வாங்கிவந்தேன்.

சூடாக டீயை அதில் ஊற்றியதும் கரகர என ஒரு சத்தம். கீறல் விட்டுக்கொண்டிருந்தது.

ஜில்'லுனு ஜூஸ் ஊற்ற வேண்டியதில், சூடான டீயை ஊற்றினால்?    :)))))

கடைக்குப் போனால் தவறாமல் tea glass மாதிரியே ஏதாவது இருக்கானு தேடுவேன்.

சில‌ வருடங்களுக்குப் பிறகு 2006 ல் ஒரு பெரீஈஈஈய கடைக்கு வேறு ஏதோ ஒன்றை வாங்கப்போய் glassware இருக்கும் செஷனில் கண்ணாடியால் ஆன சாமான்களை 'ஆ' என வாயைப் பிளந்து பார்த்துக்கொண்டே வரும்போது இந்த கண்ணாடி டம்ளர்களைப் பார்த்து, ஆச்சர்யமாகி ஒவ்வொன்றும் $ 1:99 என இரண்டு க்ளாஸ்களை வாங்கிக்கொண்டு வந்து டீ போட்டுக் குடித்த பிறகுதான் பூர்வ ஜென்ம புண்ணியம் கிடைத்தது.

Iced tea glass ஐ hot tea glass ஆக மாற்றிய பெருமை என்னையே சாரும்.

காஃபியோ அல்லது டீயோ இந்த glassல்தான் குடிப்பேன். கால் டம்ளர் என்றாலும் பாதி க்ளாஸ் நிறைந்துவிடும். அரை டம்ளர் என்றால் சொல்லவேத் தேவையில்லை, நுரையுடன் முழு க்ளாஸ் ஆகிவிடும்.

இதனால் டீ, காபி கொஞ்சமாத்தானே இருக்கு என்ற‌ நினைவே வராது.

நல்ல கெட்டியா இருக்குறதால‌ கீழே விழுந்தாலும் உடைவது கடினம். இது வரைக்கும் எனது கவனக் குறைவினால் ஒரு க்ளாஸ் மட்டுமே உடைந்திருக்கிற‌து.

இதன் தற்போதைய விலை $2:99


உங்களில் யாருக்காவது இந்த டீ கடை glass ல் டீ குடிக்கணும்னு ஆசையா ? விற்கும் கடையின் பெயரைத் தெரிந்துகொள்ள ஆவலா ?

தொடர்பு கொள்ளவும்  chitrasundars blog கிற்கு  :)))

Tuesday, August 9, 2016

குரு பார்வை !


கோடை விடுமுறையில்(ஜூன் முதல் வாரம்) மகள் வருவதற்கு விமான‌ டிக்கெட் புக் பண்ணியதுமே இதுவரை பிடிக்காமல் இருந்த இந்த வீடு கொஞ்சம் அழகானதுபோல் தோன்றியது.

இன்னும் இரண்டு மாதங்களில் குரு பெயர்ச்சி வருதுன்னு சொல்றாங்களே, ஒருவேளை நம்ம ராசியை(?) குரு பார்க்கப் போகிறாரோ ! அதனால்தான் திடீரென இந்த வீடு பிடிக்கிறதோ !

இதுவரை கொஞ்சம் மூடினாற் போலவே கிடந்த ஜன்னல்கள், கதவுகள் திறக்கப்பட்டதும் ...... வீட்டிற்குள் நல்ல வெளிச்சம் ! நிச்சயம் இது குரு பார்வை வரப்போவதற்கான அறிகுறிக‌ள்தான்.

முன்பு எப்போதோ(மார்ச் ?) ஒருமுறை 'வாக்' போகும்போது வழியில் பார்த்து 'ஹாய்' சொன்ன நம்ம ஊர் தோழியை இரண்டு வாரங்களுக்குமுன் மீண்டும் வழியில் சந்திக்க நேர்ந்தது.

வீட்டிற்கு வருமாறு அழைப்பு. நான்தான் தயங்கினேன். காரணம் அவருடன் துறுதுறுவென வந்திருந்த வளர்ப்பு செல்லம்.

நான் அழைக்கவில்லை. குற்றவுணர்ச்சிதான், வேறு வழியில்லை.

வழியில் பார்கும்போதே பயம். வீட்டுக்குப் போனால் ? அல்லது வீட்டுக்கு வந்துவிட்டால் ?

அடுத்த நாளே மீண்டும் வழியில் சந்திப்பு.

"நீங்க தினமும் வாக் போறீங்கன்னா நானும் வருகிறேனே" என்றார்.

தோழிகளுடன் 'வாக்' போயி பல வருடங்களாகிவிட்டது. எப்போதாவது ஒரு சமயம்தான் இது மாதிரியெல்லாம் வாய்க்கும்.

நான் சொல்லலை ? ஆகஸ்ட் 2 அருகில் வந்துவிட்டதே !

சென்ற வாரம் திங்கள் கிழமை 'வாக்' போகும்போதே வழியில் இருக்கும் அவரது வீட்டிற்கு, "அதெல்லாம் பார்த்துக்கலாம் வாங்க'னு அழைத்துச் சென்றுவிட்டார்.

அவர் வீட்டு செல்லம் புதியவர் வருகையால் குஷியாகி என்னிடம் வரவும், என் வள்ளல் தெரிந்தபடியால், "வேண்டாம்" என்று தோழி சொன்னதும் என்கிட்டே வரவேயில்லை .

'அப்பாடா' என்றிருந்தது.

நானும் பயந்துநடுங்கி ஒரு வழியாக ஓடியே வந்துவிட்டேன்.

ஏனோ தெரியவில்லை, அடுத்த நாள் 'வாக்' முடிந்து நானும் அவர் வீட்டுக்குப் போனேன்.

இன்று செல்லம் என்ன நினைத்ததோ தெரியவில்லை, என்னைப் பார்த்ததும் தலையை உள்ளே இழுத்துக்கொண்டது.

வெட்கமா ? அல்லது என் நல்ல்ல்ல மனம் அதற்குத் தெரிந்துவிட்டதா ?

"வெளில வா, உன்னைப் பார்க்கணுமாம், யார் வந்திருக்காங்க பாரு ?" என்றார்.

ம்ஹூம் ....

தோழி உள்ளே போய் அழைத்து வந்தார்.

தைரியத்தை வரவழைத்துக்கொண்டு நான் அதைத் தடவி விடவும் என் பக்கம் வந்து ஒட்டிக்கொண்டது.

இங்கே, "விலங்குகளோடு பழக்கமில்லாதவர்கள் அவற்றின் கண்ணோடு கண் பார்க்கக் கூடாது" என்ற கீதாவின் வரிகள் நினைவுக்கு வந்தாலும் ....... தவிர்க்க‌ முடியவில்லை.

என்னையே என்னால் நம்ப முடியவில்லை. மனதினுள் அவ்வளவு சந்தோஷம் !

யாரிடமாவது இதைச் சொல்ல வேண்டாமா ?

வீட்டுக்காரர் ?

இந்த ஒரு விஷயத்தில்தான் எங்களுக்குள் ஏகத்துக்கும் ஒற்றுமை. அதைக் கெடுத்துக்கொள்ள வேண்டாமென என் பெண்ணிடம் சொன்னேன்.

ஏற்கனவே "நாய் & பூனை adopt பண்ணி இருவருக்கு லைஃப் கொடு" என என்னை ப்ரெய்ன் வாஷ்  செய்துகொண்டிருப்பவள் ஆச்சரியப்பட்டு, "பேர் என்ன வச்சிருக்காங்க ?" என்றாள்.

"குரு" என்றேன்.

"அப்படின்னா உனக்கு குரு பார்வ கெடச்சிடுச்சுனு சொல்லு " என்றாள் :)))